30 Mart 2009 Pazartesi

Terkedilmiş Bir Evin Yeni Hayatı

Şu sandalyenin kırık boynu ne güzel
Ya masanın dağıtılmış onuru
Vazoya ne demeli bomboş dururken
Değme çiçekten fazla gururu

Bizden farklı olan bir yanı var eşyanın
Elimiz değmeyince kendinde kalan
Yapılışında yankımızla doldurduğumuz
Oysa kimsesiz kalınca ne ki bir insan?

Şu yatağa bak dağınık bırakmışsın
Geceden kalma şişenin boynu eğilmiş
Kilim yenik pehlivan utangaçlığıyla
Nakışlarını saklamış yere serilmiş

Akmış mumlar, güdük kalemler, yırtılmış kitap
Yerde alametleri duruyor savurganlığının
Bir el vermeden koyup gitmişsin
Canı çekiliyor damladıkça zeytinyağının

Sen gittikten sonra sesini kazandı
Yavaşça birikiyor hayatı eşyaların
Eteğin çoktan sahiplendi atıldığı yeri
Tozlar birikiyor üstünde, seviyor bu evi

Sensiz bu oda kendi sesiyle
Konuşuyor eşyaların has bestesiyle
Küflenirken canlanıyor yeniden şarap
Ve tutsak resimlerin kırışıyor çerçevesinde

10 yorum:

Ekmekcikız dedi ki...

Zarif, tatlı, hüzünlü gibi, etkileyici...
:))

Arzu Çur dedi ki...

Sen mi?

Evet:)

INANC dedi ki...

Ev neden terkedilmis kine?

Ekmekcikız dedi ki...

Hayır!
Sen.
:))

Arzu Çur dedi ki...

Inanç, sanırım sahibesi tatile falan çıkmış. Tebdil-i mekanda ferahlık varmıştır di mi?

Arzu Çur dedi ki...

Ekemekçikız'ım güzelim... Özledim,yap bi organize iş be yav.

vg dedi ki...

belleğim yanıltmıyorsa wesvese'de aynı dönemde yazılarımız çıkmıştı..merhaba

Arzu Çur dedi ki...

Merhaba vg:)

Yanıltmıyor belleğiniz. Hatta Sarıyer-Taksim minibüsü hikayelerimin çoğu Wesvese'de yayınlanmıştı. Ne güzel dergimizdin sen Wesvese, di mi ama?

Selamlar,

ordanbendüngeçtim dedi ki...

"wesvese" ne güzeldi.Biliyorum sizleri oradan ben de.

Arzu Çur dedi ki...

Baki kalan bu kubbede bir hoş seda imiş derler ya. O hoş bi sedaydı sahiden de. Bi katkım olduysa ne güzel.